هفته سی و یکم بارداری


هفته سی و یکم بارداری - هفته ۳۱ بارداری

هفته سی و یکم بارداری – بارداری هفته به هفته

وضعیت جنین در هفته سی و یکم بارداری

در هفته ۳۱ بارداری شاید متوجه این موضوع شده اید که هنگامی که با جنین تان صحبت می کنید، او بیشتر حرکت می کند. در حالی که جنین همچنان به رشد خود ادامه میدهد، شاید شما لگدهای متفاوتی از وی احساس کنید. وزن جنین شما در هفته ۳۱ بارداری احتمالا ۱۶۰۰ کیلوگرم ( ۳/ ۵ پوند) و قدش ۴۰ سانتی متر می باشد. در هفته ۳۱ بارداری شکم او در این مرحله گردو سخت است، زیرا کبد به شدت مشغول ساختن گلبولهای قرمز خون است.

برخی از جنین ها در هفته سی و یکم بارداری ، سر کاملا پرمویی دارند و برخی سرشان مثل سطح تخم مرغ، صاف و بی مو است. در این مرحله سکسکه کردن جنین امری کاملا طبیعی است، و گاهی سکسکه ی او آنقدر قوی است که باعث بیدارشدن شما از خواب در نیمه شب میشود. در هفته ۳۱ بارداری اگر می خواهید کمی سر گرم شوید، نوری را به شکم تان بتابانید و ببینید جنین چطور تغییر وضعیت میدهد. شما می توانید شکم تان را فشار دهید تا ببینید که او با این عمل، با لگد پاسخ میدهد، یا کتابی را روی شکم تان بگذارید و متوجه شوید که او با لگدزدن و انداختن کتاب، نسبت به این تجاوز به حریم خانه اش، چطور اعتراض می کند.

قد جنین: ۴۱.۱ سانتی متر
وزن جنین: ۱۵۱۹ گرم

وضعیت مادر در هفته سی و یکم بارداری

همچنان که زمان زایمان به سرعت نزدیک می شود، احتمالا با حرف های نسنجیده ی دیگران در مورد تجربه ی زایمان روبه رو می شوید. برخی ها از دیگران و مخصوصا دوستان خود میشنوند که به دلیل لاغری زیاد، جنین نمی تواند از لگن عبور کند به همین علت باید زایمان سزارین داشته باشند. این حرفها را نادیده بگیرید. باید گفت، غیرممکن است با نگاه کردن به خانمی بتوان حدس زد که تا چه حد زایمان راحتی خواهد داشت. برخی از خانم ها با وجود هیکل درشتی که دارند، ممکن است لگن کوچکی داشته باشند، این بدین معناست که استخوان لگن آنها به هم نزدیک است که این عوامل تا حدودی عبور جنین را از مجرای زایمان سخت تر می کند اما ممکن است شاید شما خانم ظریف اندام و کوچکی باشید، اما لگن تان بزرگ و پهن باشد.

این به شانس شما بستگی دارد که شما همانند ۸۰ درصد خانم ها، لگن کاملا مناسب و گردی داشته باشید. لگن، هنگام تولد جنین شروع به بازشدن می کند، و اصلا این موضوع چندان اهمیتی ندارد که قبل از بارداری تان تا چه حد لاغر یا پهن و بزرگ بوده اید. آسانی وضع حمل شما به چیزهایی بیش از شکل و اندازه لگن، مثلا به اندازه ی سر بچه و وضعیت قرار گیری او بستگی دارد.

علائم طبیعی در هفته سی و یکم بارداری

  • کاهش فشار لگن خاصره ای: در هفته ۳۱ بارداری  احتمالا شما همیشه فشار و دردی را در ناحیه ی لگن خود احساس می کنید. بنابراین هنگامی که جنین برای تولد پایین می آید، شما احساس فشار بیشتری را روی لگن و درد ناگهانی و آزاردهنده ای را در خاصره و کشاله ی ران خود حس می کنید. در هفته سی و یکم بارداری این دردها به خاطر جابه جایی استخوان های لگن است تا بدن تان، و تا حدودی برای به دنیا آمدن جنین باز شود.

در هفته ۳۱ بارداری جابه جایی استخوانهای لگن معمولا به وسیله ی کشش رباطهای شکمی انجام میشود. در حالی که ممکن است شما غالبا این دردهای تیز و شدید را در وسط استخوان لگن، یا در قسمت تحتانی کمر یا کشاله ی ران احساس کنید. این دردها ممکن است به صورت دائم باشد یا هنگام عطسه، سرفه یا خندیدن متوجه آنها شوید.

بهترین روش برای کاهش دردهای تیز و ناگهانی لگن که هنگام بیرون آوردن پاهای تان از کفش یا بلند شدن از روی صندلی احساس می کنید، این است که در هنگام درد جابه جا شوید و تغییر وضعیت دهید و تا روز آخر زایمان تان ورزش کنید. انجام هر ورزشی خوب است، حتی اگر پیاده روی یا شنای آرام باشد. اگر به مرحله ای رسیده اید که درد لگن شما را از انجام هرگونه فعالیت ورزشی باز می دارد، با پزشک تان در مورد استفاده از یک کمربند بارداری مشورت کنید.

  • تغییرات آلت تناسلی: در هفته ۳۱ بارداری شاید همسر شما از تغییرات به وجود آمده در اندام تناسلی تان متعجب شود. در هفته ۳۱ بارداری اندام تناسلی شما بزرگتر از قبل از بارداری تان به نظر می رسد، این به خاطر افزایش هورمونها و جریان خون می باشد که هر دوی این عوامل باعث برجسته شدن رگها و تیره ترشدن رنگ لبه های اندام تناسلی متورم می شود. باید بدانید تمامی این تغییرات کاملا طبیعی هستند و بعد از زایمان رنگ و اندازه ی اندام به حالت اولیه ی خود باز می گردد.

تحقیقات نشان می دهد مادران آرام که ترس کمتری در حین زایمان دارند، زایمان کوتاه تر و نوزادان سالم تری دارند. آرامش مادران، تنها تأثیرات روانی در پی ندارد بلکه تأثیرات جسمانی نیز به همراه دارد. معمولا خانم هایی که در حین زایمان دچار ترس میشوند، ممکن است با فشردن دندانها، چنگ زدن به نرده های حفاظ تخت، خم کردن انگشتان نسبت به درد واکنش نشان دهند. متأسفانه، این واکنش ها از نظر جسمی مانع تولد جنین می شود.

وقتی در واکنش نسبت به انقباضات زایمان بترسید، بدن تان هورمون آدرنالین تولید می کند، این هورمون معمولا در هنگام مواجهه با شرایط ترس و دردآور تولید می شود. وقتی بدن شما آدرنالین ترشح می کند، واکنش این هورمون، از ترشح هورمون “اکسی توسین” جلوگیری می کند. اکسی توسین هورمونی است که باعث ایجاد انقباضات رحم میشود. در واقع، ترس شما از درد در حین وضع حمل می تواند بدن شما را از انجام کارهای لازمی که برای حرکت جنین به مجرای زایمان لازم است، باز دارد.

هشدارها در هفته سی و یکم بارداری

  • سقط جفت: جفت معمولا در بالای دیواره ی رحم قرار دارد و تا هنگام زایمان از دیواره جدا نمی شود. جفت، به نوزاد این امکان را میدهد که اکسیژن مورد نیاز خود را تا زمانی که خودش بتواند نفس بکشد از خون دریافت کند. بنابراین اگر جفت، قبل از زایمان از دیواره رحم جدا شود، این وضعیت سقط جفت” نامیده می شود که شما و جنین را در موقعیت خطرناک قرار میدهد.
  • عوامل خطرسقط جفت: مصرف کافئین، فشار خون بالا، تشنج حاملگی و التهاب شکمی و سابقه سقط جفت، همگی عواملی هستند که شما رادر معرض سقط جفت قرار میدهند که یک در هر ۲۰۰ زایمان را تحت تأثیر قرار میدهد.
  • علائم سقط جفت: اگر علائمی مثل خونریزی، درد شدید شکم با کمر درد، حساسیت در رحم، انقباضات قوی در هر دقیقه را مشاهده کردید، باید پزشک تان را مطلع سازید. در برخی موارد قسمتی از جفت جدا می شود و در موارد نادری، جفت کاملا از دیواره جدا می شود که در این شرایط مرگ جنین را در پی دارد. در صورت عدم درمان، ممکن است از خونریزی یا از کار افتادن عضو رنج ببرید که خطر مرگ را به همراه دارد.

اگر بعد از هفته ی بیست و چهارم بارداری خونریزی دارید، شما را برای بررسی جدا شدن جفت به بیمارستان می برند. پزشکان برای تشخیص این موضوع، فشار خون شما و ضربان قلب جنین را اندازه گیری می کنند و سونوگرافی و معاینهی لگن نیز انجام میدهند. زمان و چگونگی زایمان نیز بستگی به سلامت خودتان و جنین دارد، بنابراین شاید زایمان شما طبیعی یا سزارین، یا برای چند ساعت یا چند روز طول بکشد.

تغذیه در هفته سی و یکم بارداری

حتی اگر شما مغذی ترین غذاهای دنیا را بخورید، اگر زیاد بخورید، خیلی اضافه وزن خواهید داشت،در هفته ۳۱ بارداری خوردن به اندازه و مناسب اهمیت دارد. البته غذا خوردن، به اندازه و مناسب مهم است. هنگامی که در خانه باشید با خواندن برچسب مواد غذایی می توانید، میزان پروتئین دریافتی را اندازه گیری کنید، اما وقتی خارج از خانه هستید، باید تقریبا میزان مواد دریافت مواد غذایی را حدس بزنید.

 

* ۱ فنجان سبوس خشک = اندازه یک توپ بسکتبال

*۸۵ گرم گوشت ماهی، مرغ = به اندازه ی یک کارت بازی

* یک بشقاب ماهی = اندازه ی یک دفترچه

* ۵۰ گرم پنیر = ۲۴ مهرهی بازی

* ۳ / ۴ فنجان ماست یخ زده یا بستنی = به اندازه ی توپ تنیس

* نصف فنجان میوه، برنج، ماکارونی، سبزیجات پخته = نصف توپ تنیس

* ۱ فنجان ماکارونی = به اندازه ی مشت بسته

* ۱ قاشق کره = به اندازه ی نوک شست

* ۲ قاشق کره بادام زمینی = اندازه یک حلقه فیلم.

مراقبت های بارداری،باید ها و نبایدهای هفته سی و یکم بارداری

  • فرم نشستن پشت میز: اگر تمام روز پشت میز می نشینید، حفظ حالت مناسب در نشستن، مانع از درد کمر و شانه ها می شود. وقتی می نشینید، کمرتان را به صورت طبیعی صاف و کمی قوس دار نگه دارید. برای نشستن از صندلی هایی استفاده کنید که قسمت پایین تنه ی شما را بگیرد و اگر صندلی تان چنین پشتی ندارد، از یک بالش کوچک یا حوله ی تاشده استفاده کنید. سرتان را صاف و بالا و چانه تان را افقی نگه دارید و شانه های تان را قائم و شل کنید.

دست های تان را به صورت آزاد در دو طرف بدن تان قرار دهید. کف پاهای خود را روی زمین بگذارید. اگر پای تان به کف زمین نمی رسد، از زیر پایی استفاده کنید (بهترین نوع زیرپایی، نوعی است که شیب آن به سمت پاشنه است) .

اگر با کامپیوتر کار می کنید، زاویه ی آرنج تان باید ۹۰ درجه و مچ های تان به صورت صاف روی صفحه کلید باشد. صفحه کلید، باید زیر آرنج تان باشد، مانیتور کامپیوتر باید در فاصلهی ۴۵ تا ۵۵ سانتی متری از صورت شما باشد. صندلی تان را تا حدی به میزتان نزدیک کنید که بر روی همه چیز کنترل داشته باشید.

اگر دسته های صندلی، جلوی فعالیت شما را می گیرند، آنها را جدا کنید، (معمولا اکثر صندلیهای اداری چنین قابلیتی را دارند . اگر شکم تان به میز می چسبد و جلوی کارتان را می گیرد، صندلی تان را کمی پایین بیاورید و چنانچه باز هم از میز خود دور هستید، بهترین کاری را که می توانید انجام دهید. هر بیست دقیقه (کمتر یا بیشتر) به خودتان استراحت بدهید، از جای تان بلند شوید، یه کمی راه بروید و چندین نرمش کششی شانه و قفسه ی سینه را انجام دهید.

  • فکر کردن پیشاپیش به زایمان: بسیاری از کتاب ها و پزشکان، زایمان را به سه مرحله تقسیم کرده اند. مرحله اول: این مرحله طولانی ترین بخش زایمان خواهد بود که معمولا به عنوان بخشی شناخته می شود که گردن رحم نازک شده است و باز می شود. خود این مرحله به دو بخش “اولیه ” و “فعال ” تقسیم میشود.

 مرحله ی اول: دهانه ی رحم تا ۴ سانتی متر، و در مرحله ی “فعال” تا ۸ سانتی متر باز می شود. سپس در مرحله تولد، گردن رحم تا ۱۰ سانتی متر باز می شود تا برای به دنیا آوردن نوزاد آماده شود. در حین زایمان، تمام حرکات هماهنگ و چرخشی فعال شما قطع می شود. در حال حاضر، انقباضات نامنظم، و قوی و با فاصله ی کمتری ایجاد میشود.

مرحله ی دوم: انقباضات در فاصله ی کوتاه تر و شدیدتر اتفاق می افتند و همین طور که رحم تان، جنین را به سمت مجرای زایمان و بیرون هل میدهد، میزان انقباضات بیشتر میشود.

مرحله ی سوم: در این مرحله، جفت و پرده های عشایی کیسه ی آب بیرون می آید.

توصیه های مهم در هفته سی و یکم بارداری

نگرانی در مورد انسداد جفتی: انسداد جفتی خطر بالای خونریزی شدیدی را قبل از زایمان و چه در طول زایمان به همراه دارد. این خونریزی شدید و غیر قابل کنترل می تواند به این دلیل اتفاق بیفتد که رحم نازک می شود و برای وضعیت زایمان آماده می شود که در این شرایط جفت که در پایین رحم قرار دارد، صدمه ی بیشتری می بیند. اگر این اتفاق بیفتد، شما بدون هیچ گونه احساس دردی، خونریزی خواهید داشت.

پزشکان ممکن است برای کشف علت خونریزی، سونوگرافی انجام بدهند. سونوگرافی در هفته های ۱۸- ۲۰ بارداری، احتمالا پایین قرار گیری جفت یا انسداد جفتی را نشان میدهد. این سونوگرافی در سه ماهه سوم نیز تکرار می شود، زیرا جفتی که پایین قرار گرفته دیگر به خاطر رشد رحم، بالا نمی آید. اگر سونوگرافی سه ماهه سوم، نشان دهد که جفت کاملا سر گردن رحم را گرفته است، برای همیشه آنجا قرار می گیرد. انسداد جفتی معمولا در طول دو ماهه آخر بارداری تشخیص داده میشود.

نحوه درمان  انسداد جفتی شما، به ماه حاملگی تان و این که آیا جفت از دیواره ی رحم جدا شده و جنین سالم است یا نه بستگی دارد. هدف درمان در این وضعیت آن است که خونریزی و خطر زایمان زودرس را کاهش دهد. اگر انسداد جفت داشتید، احتمالا پزشک به شما توصیه می کند که استراحت نمایید و فعالیت های خود را کم نمایید، تا از خطر خونریزی تا رشد کامل جنین و سزارین جلوگیری شود.

چنانچه شروع به خونریزی کردید، در بیمارستان بستری خواهید شد که مدت بستری شدن شما بستگی به چندین عامل دارد. در چنین شرایطی، معمولا عمل سزارین لازم است، زیرا در زایمان طبیعی، جفت در حین زایمان از ریشه کنده میشود و خطر خونریزی شدید مادر و عدم اکسیژن رسانی به جنین وجود دارد.

 

 

 

نوشتهٔ بعدی
هفته سی و دوم بارداری
نوشتهٔ پیشین
هفته سی ام بارداری
ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست